fbpx
Utrecht
06 39 35 1662
contact@meriamverhoef.nl

Niet schaatsen, of toch, maar hoe…laat los die gedachte

Niet schaatsen, of toch, maar hoe…laat los die gedachte

Een paar weken geleden verzwikte ik mijn enkel met hardlopen. Lastig genoeg voor iemand die veel hard loopt en Mindful Run instructeur is, maar met het intapen van m’n enkel kon ik na een weekje al weer aardig lopen en zelf als een beetje joggen.

Ik heb mijn hele leven al last van zwakke enkels dus dat intapen gaat me goed af. 2 weken nadat ik m’n enkel verzwikte begon er een wind uit Rusland te waaien of wat voor synoniemen er allemaal aan het koufront werden gegeven. Hoewel het eerst leek mee te vallen begon het er toch al snel op te lijken dat er serieus geschaatst kon worden.

Maar niet door mij, of toch wel…? Als ik m’n enkel nou heel goed intape, en misschien ergens schaatsen met een harde schoen op de kop tik. En dan zwachtel ik hem nog goed in zodat hij geen kant op kan. En dan kan ik het misschien toch even proberen. Toch?  De hele tijd hield ik het weer en de voorspellingen in de gaten.

Je moet weten dat ik een enorme schaatsfan ben

In het verleden ben ik een aantal keer naar Oostenrijk afgereisd en heb daar tochten van 50 en 100 km geschaatst. Ik heb zelfs 2 keer geprobeerd de alternatieve Elfstedentocht  te rijden. (Beide keren niet gelukt want 1 keer afgelast en 1 keer stil gelegd) Maar je snapt… mijn schaatshart begon te kloppen.

Dus toen de eerste mensen zich op het ijs waagden (ik hoor vaak bij die eerste mensen) begon het echt te kriebelen. En tegelijkertijd baalde ik enorm, en was ik constant bezig om te bedenken hoe ik tóch kon gaan schaatsen. Ik werd er erg onrustig van. Was jaloers op iedereen die al op het ijs stond en was constant bezig met de nadelen (waarschijnlijk de revalidatie van mijn enkel met 3 maanden vertragen) af te wegen tegen de voordelen: schaatsen! Do I need to say more?!

Totdat ik een stapje terug deed en van een afstand naar mezelf en mijn verlangen keek

Toen ik dat deed viel er een ongekende rust over me heen. Ik kon zien dat het verlangen naar het schaatsen op dit moment niet ingewilligd kon worden. En dat het verlangen naar het schaatsen ook te maken had met mijn liefde voor dit soort weersomstandigheden. Het buiten zijn en een avontuur aan gaan. Nou op dat moment was hardlopen voor mij al een avontuur en ik besloot ter plekke afstand te nemen van het schaatsen dit jaar.

Wat deze switch in mindset teweeg bracht was zo mooi om te ervaren. Ik kon het verlangen los laten. Ik kon met plezier naar de berichten kijken van mensen die aan het schaatsen waren. Ik kon blij zijn voor hen. En doordat ik afstand had genomen van het schaats-idee kon ik me richten op hardlopen en was ik helemaal verbaasd toen ik een mens op een vreemde manier voorbij zag komen in het park. Totdat ik me realiseerde dat hij aan het schaatsen was. Ik kon genieten van het hardlopen in de (extreme) kou.

Ik zeg vaak tegen mensen dat je altijd een keuze hebt en dat stuit nogal eens op weerstand omdat je niet altijd kan kiezen wat je overkomt. Maar je hebt altijd een keuze hoe je ermee om gaat. En nu is niet kunnen schaatsen voor veel mensen helemaal niet zo’n groot ding, maar dat was het voor mij wel. En dat ik er voor kon kiezen om anders naar de situatie te kijken maakte dat ik van een slachtoffer naar een genieter ben gegaan. Alleen door er anders naar te kijken.

Mindset dat is het toverwoord

En dat geldt bijna altijd in iedere situatie. Ook voor jou.

Als je ergens tegenaan loopt waar je moeite mee hebt, kijk dan eens of je van een afstandje naar je eigen probleem kunt kijken en vraag jezelf af of je er ook anders naar kunt kijken. Op een manier die jou wél helpt.

En dat is heus niet altijd makkelijk. Maar als je het voor elkaar krijgt om het wel te doen, geef je jezelf zo’n groot cadeau.

Fijne dag!

 

 

 

 

Facebooktwitterlinkedin

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *